هنگام انتخاب بلندگوها برای فضای خود، مدل های ایستاده-دیواری و زمینی{1}}هر کدام مزیت های متمایزی را برای میز به ارمغان می آورند. در اینجا یک تفکیک ساده از تفاوتهای کلیدی آنها، بر اساس نحوه ظاهر، عملکرد و تناسب آنها در{3}}راهاندازیهای دنیای واقعی آورده شده است.
اول، عوامل شکل فیزیکی آنها نمی تواند متفاوت باشد. بلندگوهای دیواری{1} جمع و جور و همه کاره هستند-میتوانید آنها را روی دیوار نصب کنید، پشت تلویزیون قرار دهید، یا بهعنوان واحد ماهوارهای آویزان کنید. برخی حتی در دیوارها یا سقفها همسطح مینشینند تا ظاهری تمیز- داشته باشند. در مقابل، بلندگوهای روی زمین{6}}بلندگوهای ایستاده بلند و مستقلی هستند که معمولاً 80 تا 120 سانتی متر ارتفاع دارند و مستقیماً روی زمین قرار می گیرند. اکثراً از طراحی سه طرفه{10}با درایورهای اختصاصی برای فرکانسهای مختلف استفاده میکنند.
بعد، تنظیمات درایور آنها به طور قابل توجهی متفاوت است. بلندگوهای دیواری{1}}اغلب فقط 1 تا 2 درایور دارند، اگرچه نوارهای صوتی از چندین درایور کوچک برای شبیه سازی صدای فراگیر استفاده می کنند. با این حال،-بلندگوهای روی زمین دارای چندین واحد هستند: باس-وسط، توییتر، و گاهی اوقات یک درایور متوسط، با ووفرهای بزرگ (اغلب 16 سانتی متر یا بزرگتر). این به آنها پاسخ گذرا بهتر و پایان کم- غنی تر می دهد.
بزرگترین شکاف در عملکرد بیس است. بلندگوهای دیواری-معمولاً دارای انتهای پایین- عمیق نیستند، بنابراین بیشتر افراد برای رضایت باس آنها را با یک ساب ووفر جداگانه جفت می کنند. بلندگوهای روی زمین-با ووفرهای بزرگ داخلی-شان، باس عمیق و محکم را با کنترل قوی ارائه میکنند که اغلب نیازی به ساب ووفر خارجی ندارد.
در پایان روز، بلندگوهای دیواری-برای فضاهای کوچک و زیبایی تمیز میدرخشند، در حالی که مدلهای روی زمین{1}}ایستاده صدای کاملتر و قدرتمندتر-بهویژه در فضای پایینتر ارائه میدهند. انتخاب مناسب بستگی به اندازه اتاق، سبک و میزان بیس شما دارد.