1. درایور: به عنوان قلب-بلندگوی صفحه تخت عمل می کند. ملاحظات کلیدی طراحی شامل یک ضربه موثر بسیار کوتاه-معمولاً بیش از 2 میلی متر-و یک سیم پیچ صوتی سبک برای جلوگیری از اعوجاج قابل توجه است. طراحی به وزن کم، اندازه فشرده و نیروی مغناطیسی قوی نیاز دارد. برای اطمینان از عملکرد خوب،-مواد مغناطیسی بالا استفاده می‌شوند-که معمولاً به چگالی شار مغناطیسی بیش از 10000 گاوس نیاز دارند-. گاهی اوقات، چندین درایور (دو یا چهار) برای افزایش فشار صدای خروجی و دستیابی به منحنی پاسخ فرکانسی برتر استفاده می شود. تعداد خاص درایورها به مساحت سطح و وزن پانل ویبره بستگی دارد.
2. صفحه ارتعاشی: مانند تارهای صوتی انسان، این مولفه نقش تعیین کننده ای در تعیین صدا، صدا و یکنواختی صدا دارد. در نتیجه، دومین مؤلفه مهم در یک بلندگوی صفحه{1} تخت است که دقیقاً پشت سر راننده قرار می گیرد.
3. سیستم تعلیق: اصل ارتعاش بلندگوهای- تخت با بلندگوهای سنتی تفاوت اساسی دارد. در حالی که بلندگوهای سنتی مانند لرزش{3}}به پیستون متکی هستند، بلندگوهای صفحه{4} تخت از لرزش تصادفی استفاده می کنند. در نتیجه، تنها یک نقطه فرکانس تشدید وجود ندارد، بلکه یک دوجین یا چند مدل-به خوبی-طراحی شده ممکن است دارای بیش از بیست مدل باشند. علاوه بر این، درایور دقیقاً در مرکز قرار نمی‌گیرد-زیرا آن مکان نمی‌تواند حداکثر فشار صوت یا صاف‌ترین پاسخ فرکانسی را ایجاد کند{10}}بلکه در نقطه بهینه برای ارتعاش مدال قرار دارد. این با چهار نقطه تعلیق که در نسبت 1:9 مرتب شده اند تکمیل می شود تا یک سیستم تعلیق متعادل را تشکیل دهد.
4. پانل پشتی: طراحی محفظه عقب باید مشکلات پراش صوتی ناشی از منافذ ضروری را در نظر بگیرد، زیرا بلندگوهای صفحه تخت از طریق موج-مانند ارتعاش عمل می کنند. از آنجایی که قسمت عقب فشار صوتی برابر با فشار جلو ایجاد می کند، دیافراگم هایی برای افزایش تابش صدا لازم است. این امر جهت دهی را بهبود می بخشد و کیفیت صدای ثابت را بدون توجه به موقعیت شنونده تضمین می کند.